UWAGA

Szanowni Państwo od 1 czerwca 2020 rozpoczynamy spotkania
z zasadami szczególnego bezpieczeństwa. Zapraszamy serdecznie 🙂

* przed spotkaniem terapeuta przeprowadzi telefonicznie ankietę, której wynik pozwoli wrócić na terapię,

* na zajęcia zapraszamy zdrowych pacjentów i ich opiekunów,

* prosimy o punktualne przychodzenie na zajęcia,

* nie korzystamy z poczekalni,

* każdy terapeuta ma 15 minut przerwy na wszystkie czynności dezynfekcyjne,

* pracujemy w przyłbicach lub maseczkach,

* po każdych zajęciach wietrzymy salę, dezynfekujemy dłonie, sprzęt i powierzchnię, z którą mieliśmy styczność podczas terapii,

* po wejściu do gabinetu jest do Państwa dyspozycji płyn do dezynfekcji oraz inne środki mycia rąk.

Zespół STOKROTKA Centrum Logopedyczno-Terapeutyczne

 

Terapeuci

mgr Magdalena Lachowska

mgr Magdalena Lachowska

Logopeda, Neurologopeda, Terapeuta Wczesnej Interwencji i Wspomagania Rozwoju Małego Dziecka, Certyfikowany Terapeuta Metody Warnkego

+48 512 079 772

Pracuję z dziećmi od ponad 20 lat. Jestem neurologopedą, logopedą, terapeutą wczesnej interwencji i wspomagania rozwoju małego dziecka, oligofrenopedagogiem oraz dyplomowanym nauczycielem edukacji wczesnoszkolnej…

 

czytaj więcej

mgr Renata Fijałkowska

mgr Renata Fijałkowska

Psycholog, Terapeuta SI

+48 662 532 557

Jestem mgr psychologii specjalności klinicznej
i mgr pedagogiki resocjalizacyjnej. Prowadzę terapię psychologiczną osób dorosłych, dzieci, młodzieży. Ukończyłam studia wyższe na kierunku psychologia…

 

czytaj więcej

mgr Ewa Kraus

mgr Ewa Kraus

Psycholog, Terapeuta Rodzin, Terapeuta SI

+48 668 637 261

Ukończyłam psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracowałam w miejscach, gdzie zawsze mogłam towarzyszyć klientom w drodze do rozwiązania ich problemów. Przez 22 lata
i nadal pracuję w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej…

czytaj więcej

Dobrze Państwo trafili Jeżeli:

Potrzebujecie

  • terapii logopedycznej dla swojego dziecka
  • terapii metodą Warnkego
  • profesjonalnej konsultacji, porady lub terapii psychologicznej

Macie

  • wątpliwości dotyczące rozwoju dziecka, jego wymowy oraz trudności w nauce
  • problemy z sytuacją kryzysową, traumą, fobią, lękiem
  • kogoś w rodzinie dotkniętego deficytem mowy ( jąkanie, udary, urazy mózgu)

Martwicie się

  • trudnościami szkolnymi lub zachowaniem swojego dziecka
  • niską samooceną, która jest powodem Twoich niepowodzeń

„Terapia dysleksji Metodą Warnkego”

Metoda Warnkego to kompleksowa diagnostyka i terapia dysleksji, zaburzeń przetwarzania słuchowego (APD) wykorzystująca oddziaływanie wielokierunkowe, angażujące nie tylko wzrok i słuch, ale także funkcje motoryczne.

 

Metoda Warnkego

Metoda Warnkego to kompleksowa terapia wykorzystująca oddziaływanie wielokierunkowe, w celu usprawnienia funkcji nie tylko wzrokowych i słuchowych, ale także motorycznych. Opiera się na pracy z użyciem wysokiej klasy medycznych narzędzi diagnostycznych i treningowych. Ukierunkowana jest na poprawę funkcji, które odpowiadają za naukę czytania i pisania.

Diagnoza funkcji słuchowych, wzrokowych i motorycznych
Diagnoza metodą Warnkego trwa od 45-60 minut. Pozwala na sprawdzenie 14 funkcji, które wpływają na rozwój mowy, naukę czytania i pisania. Aby nie przedłużać czasu diagnozy oraz nie przemęczać osoby badanej, zadania z obszaru motorycznego, słuchowego i wzrokowego wykonywane są naprzemiennie.
Diagnostyka prowadzona jest przy użyciu specjalistycznej aparatury testowo-pomiarowej –  osiem zadań przeprowadza się za pomocą urządzenia Audio4Lab - Brain Audiometr, natomiast pozostałe testy wykonywane są za pomocą specjalnie w tym celu zaprojektowanych narzędzi diagnostycznych.
Dane uzyskane podczas diagnozy porównywane są z normami dla danej grupy wiekowej. Terapeuta na tej podstawie przygotowuje plan terapii dostosowany do konkretnego problemu pacjenta.

Metoda Warnkego – 14 kroków diagnostycznych

KROK 1: Próg kolejności wzrokowej

Umiejętność porządkowania dwóch następujących po sobie szybko bodźców wzrokowych.
Wydłużony próg kolejności wzrokowej powoduje, że zazwyczaj szybkie skanowanie wzrokowe obrazów – potrzebne przy czytaniu – przebiega o wiele wolniej i staje się zajęciem pracochłonnym.
Próg kolejności wzrokowej mierzony jest za pomocą następujących bezpośrednio po sobie błysków. Pacjent proszony jest o wskazanie ich kolejności.

KROK 2: Próg kolejności słuchowej
Wielkość określająca rozdzielczość czasową bodźców słuchowych, (odległość między dwoma takimi bodźcami).
Zbyt wysoki próg kolejności słuchowej sprawia, że dziecko z trudnością odróżnia od siebie głoski zwarto-wybuchowe (b-d-g-k-p-t), co prowadzi do trudności w zrozumieniu mowy.
Próg kolejności słuchowej mierzy się za pomocą następujących bezpośrednio po sobie dźwięków. Osoba wskazuje, który dźwięk pojawił się w słuchawkach jako pierwszy.

KROK 3: Słyszenie kierunkowe
Umiejętność lokalizacji źródła dźwięku, pozwala na śledzenie toku lekcji w otoczeniu dźwięków zakłócających, które w standardowym pomieszczeniu klasowym mają natężenie ok. 50–60 dB(A).
Słyszenie kierunkowe mierzone jest za pomocą bocznego kliknięcia w słuchawkach. Pacjent proszony jest o wskazanie kierunku, z którego pojawiło się kliknięcie .

KROK 4: Różnicowanie tonów
Umiejętność szybkiego spostrzegania różnic wysokości dźwięków pojawiających się jeden po drugim.
Zdolność ta jest niezwykle istotna dla różnicowania samogłosek i dekodowania melodii mówienia.
Różnicowanie tonów mierzy się za pomocą dwóch różnych tonów pojawiających się w słuchawkach. Należy określić kolejność słyszanego niskiego dźwięku.

KROK 5: Synchroniczne wystukiwanie rytmu
Umiejętność przełożenia zmieniających się kliknięć słyszanych raz z lewej, raz z prawej strony na odpowiednie stukanie dłońmi.
Zdolność ta świadczy o efektywnej koordynacji półkul mózgowych, która nie działa prawidłowo u osób z dysleksją, z zaburzeniami przetwarzania słuchowego.
Pacjent proszony jest o naciskanie przycisków w rytm kliknięć (stosownie do nich), na zmianę pojawiających się w słuchawkach raz z prawej raz z lewej strony.

KROK 6: Czas reakcji z wyborem
Jest to umiejętność szybkiej i trafnej reakcji motorycznej przy wyborze jednej z wielu możliwości.
Dzieci dyslektyczne przy wykonywaniu zadań związanych z czasem reakcji z wyborem w przypadku kanału wzrokowo-motorycznego i słuchowo-motorycznego, osiągają znacznie gorsze wyniki. Umiejętność ta decyduje o czasie rozpoznawania fonemów i grafemów.
Czas reakcji z wyborem ustala się mierząc czas, jaki upływa od momentu pojawienia się bodźca do wyboru – naciśnięcia przycisku na panelu odpowiedzi. Pacjent musi szybko reagować na niskie dżwięki, które pojawiają się naprzemiennie w słuchawkach.

KROK 7: Rozpoznawanie wzorca częstotliwości i czasu
Rozpoznawanie wzorca częstotliwości i czasu to umiejętności ważne do segmentowania ciągłego potoku mowy przy rozpoznawaniu języka mówionego na poziomie niejęzykowym. Są istotne dla przekładania melodii mowy na informację. Testy mierzą umiejętność zlokalizowania tonu o odmiennej wysokości lub długości spośród trzech dźwięków.
Osoba słyszy w słuchawkach ciąg trzech dźwięków: rozpoznaje i określa pozycję dźwięku odmiennego od dwóch pozostałych.

KROK 8: Koordynacja oko-ręka
Umiejętność polegająca na szybkiej korekcie motorycznej rozpoznawalnych wizualnie odchyleń drążka do balansowania.
Pacjent balansuje lekkim drążkiem na grzbiecie dłoni przez 10 sekund, starając się kontrolować i korygować swoje ruchy.

KROK 9: Czytanie pseudotekstów
Zadanie wykonuje się za pomocą czytania pseudotekstów – czyli specjalnie przygotowanych tekstów pozbawionych znaczenia. Test pozwala na rozpoznanie strategii czytania i stopnia zautomatyzowania podstawowej konwersji grafemów na fonemy.
Osoby mające problemy z pisownią z różnych względów próbują rozpoznawać całe słowa po jego konturze, a nie po szczegółowej strukturze poszczególnych liter. W ten sposób nie powstają u nich zróżnicowane reprezentacje prawidłowej pisowni.
Pacjent czyta psueudoteksty. Podczas zadania mierzona jest liczba błędów oraz czas potrzebny na wykonanie ćwiczenia.

KROK 10: Zdolność do krótkotrwałego zapamiętywania sylab
Umiejętność krótkotrwałego zapamiętywania sylab i słów w procesie czytania, jest istotna do czytania ze zrozumieniem.
Krótkoterminowe zapamiętywanie mierzone jest przez powtarzanie ciągów sylab złożonych z od 2 do 6 elementów.

KROK 11: Selektywność percepcji
Umiejętność opierająca się na funkcjach podstawowych, zwłaszcza zaś na przetwarzaniu czasowym. Selektywność percepcji jest niezbędna dla bezbłędnego rozróżniania głosek o podobnych brzmieniach, zwłaszcza głosek zwarto-wybuchowych, również na tle dźwięków zakłócających.
Selektywność percepcji mierzy się z użyciem pseudosłów. Badany słyszy w słuchawkach tekst i powtarza na głos usłyszane słowa, które są następnie porównywane przez badającego z wynikami.

KROK 12: Spostrzeganie dynamiczne
Umiejętność szybkiego i płynnego podążania obydwoma oczami za oglądanym przedmiotem. Jest to umiejętność istotna dla łatwości i szybkości czytania, obejmowania wzrokiem tekstu do przeczytania, ponieważ podczas procesu nie skanujemy jednej litery po drugiej.
Test spostrzegania dynamicznego wykonuje się sprawdzając u dziecka płynne podążanie obydwoma oczami za tzw. obiektem fiksacji.

KROK 13: Współpraca obuoczna
Test widzenia stereoskopowego, który sprawdza zdolność widzenia w trzech wymiarach z bliskiej odległości. Jest to umiejętność ważna do niezakłóconego szybkiego czytania.
Pacjent patrzy na specjalnie zaprojektowane plansze z implementowanymi symbolami, kształtami. Zadaniem pacjenta jest wymienić wszystkie z czterech prezentowanych obrazków. W przypadku  błędnych odpowiedzi można domniewywać problemów w widzeniu stereoskopowym i zaleca się wykonanie dalszych badań w kierunku wykluczenia zeza ukrytego.

KROK 14: Literowanie wzrokowe
Literowanie wzrokowe to warunek konieczny do opanowania prawidłowej pisowni. Ważna jest umiejętność przywołania słownictwa z naszego wewnętrznego wizualnego leksykonu.
Osoba powinna potrafić przeliterować znane mu słowo zadane przez terapeutę zarówno od przodu, jak i od tyłu. Dzięki temu można ustalić, jaką technikę literowania lub głoskowania stosuje pacjent.

Na czym polega terapia Metodą Warnkego? - to trening słuchowy, wzrokowy, motoryczny oraz trening lateralny

Prawidłowo wykonany trening metodą Warnkego powinien składać się z oddziaływań w trzech obszarach (a więc wzrok, słuch i motoryka), które skupiają się wokół zaburzeń przetwarzania słuchowego. Podczas pracy terapeutycznej skupiamy się na procesie automatyzacji.

Automatyzacja przetwarzania spostrzeżeń w obszarze wzroku, słuchu oraz motoryki

Deficyty w przetwarzaniu spostrzeżeń redukowane są podczas trenigu automatyzacji, który bazuje na pracy z sygnałami dźwiękowymi. Pracujemy więc na materiale niewerbalnym. Trening funkcji podstawowych (opisanych w punkcie o 14 krokach diagnostycznych) zawsze odbywa się na początku spotkania terapeutycznego, podczas ćwiczenia nie powinno być pomijane żadne z zadań.

Automatyzacja koordynacji półkul mózgowych poprzez trening lateralny

Trening lateralny ,,zmusza’’ nieustannie do porównywania odbieranych informacji przez obie półkule, co z kolei zwiększa efektywność w zakresie ich komunikowania się za pośrednictwem ciała modzelowatego. Naukowcy udowodnili, że ciało modzelowate u osób z dysleksją ma zaburzone funkcje oraz mniejsze wymiary niż u osób niedyslektycznych.

Podczas treningu lateralnego terapeuta kieruje odpowiednio przekazywanymi informacjami słuchowymi i wzrokowymi podczas czytania tekstów przez pacjenta. Osoba słyszy przez słuchawki piosenki lub teksty. Są one nagrane w tzw. stereofonii sztucznej głowy - która sprawia, że słuchacz odnosi wrażenie trójwymiarowej przestrzeni. Dzięki temu budowany jest realizm sceny dźwiękowej wspomagający proces terapii.

Podczas całego treningu pacjent słyszy ,,wędrujący w słuchawkach’’ dźwięk – w kierunku odwrotnym do wędrowania głosu terapeuty. W kolejnych etapach treningu pacjent powinien zacząć mówić teksty do mikrofonu lub mówić je wraz z lektorem bądź powtarzać po nim.

Podczas trenigu terapeuta może dodatkwo "urozmaicać, utrudniać" trening poprzez zakłocanie dźwięku, dodawania szumów, dodawanie zadań ze specjalnymi okularami zaciemniającymi pole widzenia.

Regularny trening doprowadza do lepszej synchronizacji obu półkul poprzez aktywowanie istniejących, ale nieaktywnych włókien nerwowych.

Trening lateralny wykonywany jest na urządzeniu Audio4Lab - Alpha Trainer.

Automatyzacja słownika wzrokowego

Automatyzacja słownika wzrokowego to trening literowania, który pomaga osobie mającej trudności w czytaniu i pisaniu w znalezieniu odpowiedniego sposobu na zapamiętanie słów, których wymowa różni się od ich graficznego zapisu. W tym celu stosuje się odpowiednie ćwiczenia ukierunkowane na rozwijanie i utrwalanie możliwości zapamiętywania wzrokowego prawidłowych obrazów słów. Są to:

  • ćwiczenia z literowaniem wzrokowym
  • czytanie tekstów złożonych z pseudosłów
  • krótkoterminowe zapamiętywanie sylab.

Opracowała:

Magdalena Lachowska
Certyfikowany Terapeuta Metody Warnkego

w oparciu o www.biomed.org.pl i metodawarnkego.pl

OPINIE NA TEMAT TERAPII METODĄ WARNKEGO

OPINIE NA TEMAT TERAPII METODĄ WARNKEGO

Rodzice często pytają "co daje" Metoda Warnkego? w czym pomoże mojemu dziecku? Pomyślałam, że podzielę się z Państwem refleksjami Rodziców moich pacjentów. Zapraszam do krótkiej lektury...

- Kilka słów od Mamy, której 9-letni syn ukończył Trening Metodą Warnkego - "...dzięki terapii Metodą Warnkego mój syn zaczął płynnie czytać. Poprawiła się również koncentracja. Przekłada się to na lepsze oceny w szkole. Jesteśmy bardzo zadowoleni i pełni nadziei, że będzie jeszcze lepiej. Bardzo dziękuję w imieniu swoim i Syna za pomoc. Polecam z całego serca".

- Oto kilka słów od mamy dziewięciolatki "...na Metodę Warnkego trafiliśmy po badaniu w poradni, na którym okazało się, że córka ma centralne zaburzenia słuchu. Diagnoza Warnkego potwierdziła to i zaczęłyśmy treningi. Po około czterech miesiącach zauważyłam, że nie muszę już kilka razy powtarzać poleceń, a córka reaguje na nie od razu. Po następnych kilku zajęciach potrafiła się dłużej skupić na zadaniu i wykonywała je szybciej niż zwykle. Widzę też, że zapamiętuje z lekcji więcej niż kiedyś. Myślę, że teraz o wiele łatwiej będzie zdobyć najlepsze stopnie " - czerwiec 2019.

- Mama trzynastolatki podzieliła się swoimi spostrzeżeniami.... "Córka miała duże problemy z koncentracją, często "zawieszała się ", mówiłam coś do Niej, a ona tego nie słyszała. Dzięki terapii Metodą Warnkego nastąpiła bardzo dużo zmiana. Jest skoncentrowana, bardzo dużo zapamiętuje z lekcji, nauka zabiera jej mniej czasu. Miała duży problem z matematyką, a teraz zgłasza się na lekcji i nareszcie ma dobre oceny" – maj 2019.

- Jestem mamą 9-letniej dziewczynki. Zdiagnozowano u niej zaburzenia obszaru przetwarzania słuchowego oraz integracji słuchowo-wzrokowo-ruchowej. Córka ma także problemy w sytuacjach społecznych (np. komunikacja w szkole), duże problemy z zapamiętywaniem (przede wszystkim kłopoty z matematyką). Po dwóch miesiącach terapii wychowawczyni zauważyła, że zaczęła się zgłaszać, jest bardziej otwarta. Bardzo cieszy mnie fakt, że po czterech miesiącach terapii sama zaczęła czytać książkę (do tej pory lektury ja jej czytałam, przy czym szybko się nudziła i niewiele z niej pamiętała). Po ponad czterech miesiącach zauważyłam, że terapia to był dobry wybór, córka staje się pewniejsza siebie. Na pewno pomogły też zajęcia ruchowe – hipoterapia, basen, narty itp. Ponieważ na terapię chodzimy raz w tygodniu, dodatkowo ćwiczę z córką w domu.

- Pojawiłyśmy się na terapii metodą Warnkiego we wrześniu ubiegłego roku. Moja córka przejawiała specyficzne trudności w uczeniu się, mianowicie; zapamiętywała, a nie pamiętała, rozumiała, a nie rozumiała materiał, którego się starałyśmy nauczyć. Chodziłyśmy na zajęcia raz w tygodniu. Rok szkolny córka zakończyła sukcesem (zdobyła czerwony pasek na świadectwie). Ma satysfakcję, że szybciej się uczy, dłużej pamięta materiał, którego się uczy i co ma przygotować do szkoły. Przed nami jeszcze długa droga ale mogę powiedzieć, że z "kolegą Warnke" damy sobie radę z tą edukacją. Mama 10 letniej dziewczynki.

- Mama dziewięcioletniej dziewczynki mówi, że zauważyła większe skupienie i koncentrację na wykonywaniu jednej czynności, córka jest mniej rozkojarzona, popełnia minimalną liczbę błędów ortograficznych podczas dyktanda, łatwiej buduje pisemną, logiczną wypowiedź, poprawiła się koordynacja wzrokowo - ruchowa.

- Mama sześcioletniego chłopca zauważyła, że w krótkim czasie od rozpoczęcia terapii, syn podejmuje wykonanie ćwiczeń, których wcześniej (mimo wielu prób) nie wykonywał. Dotyczą one różnicowania w obrębie dwóch obrazków. Spośród dziecięciu różnic wyszukuje samodzielnie cztery, po zmotywowaniu kolejne dwie, a następne cztery z pomocą. Nastąpiła poprawa kontaktu wzrokowego oraz poprawiła się koncentracja i skupienie podczas pracy stolikowej.

Magdalena Lachowska - certyfikowany terapeuta Metody Warnkego, tel.+48 512 079 772